W ciepłym domu spoglądam przez okno -
Hen na horyzoncie wiatr goni obłoki...
Pędzą jak szalone po pagórkach lodowca
Wzburzone ciemne rumaki.
Pod oknem wirują jesienne liście -
Czerwone, brązowe i żółte.
Niesie je na miejsce spoczynku
Powietrzny listonosz.
Przyroda umiera!

Tam, za horyzontem, gdzieś daleko
Złości się wielka woda.
Zda się, że słyszę ryk fal -
Potworów morskich co pożerają plażę -
Wściekłość i łoskot huk ogłuszający...
Pienią się ze złości.
Wszędzie biała, słona piana...
Nie chcemy zimy!

Znikły białe żagle -
Tam w portach na swych leżach
Zasypiają,
By wiosną powrócić do życia.

W mym sercu tęsknota...
Nic to!
Za rok jeszcze raz popłyniemy -
Na białych skrzydłach poniesie nas
Powietrzny listonosz.

[autor - Michał Szepietowski]